Yasmin = weer rustig bij het Erasmus MC

wspr-shu-ting-jasmine-rvdw-201802-john-vane-1610-1

‘Werkgevers zouden iedereen zo’n kans moeten geven’

 

‘Alles wat blijft liggen pak ik op.’ Yasmin (27) doet vier ochtenden in de week licht administratief werk op de afdeling KNO van het Erasmus MC; een baan via het WSPR op basis van de Participatiewet. Yasmin heeft een arbeidsbeperking door het herseninfarct dat ze vier jaar geleden kreeg. De rechterkant van haar lichaam raakte verlamd. Haar zoontje (4) was toen vijf maanden. Na een intensieve revalidatie kan deze alleenstaande moeder weer praktisch normaal bewegen en heeft ze haar leven opgepakt.

‘Op een ochtend werd ik wakker en had ik geen gevoel in de rechterhelft van mijn lichaam. Ik kon me niet bewegen en had geen coördinatie. Ook kon ik niet goed zien aan die kant. De diagnose herseninfarct werd pas na anderhalve maand gesteld.’ Yasmin vertelt verder: ‘Eerst konden ze niets vinden, maar ik bleef er op aandringen dat er echt iets aan de hand was. Na een MRI-scan werd mijn gevoel bevestigd.


Even een rondje lopen
‘Aan de buitenkant zie je niks, maar van binnen voel ik wel dat ik bijvoorbeeld links meer kan tillen dan rechts.’ Ook heeft Yasmin last van vermoeidheid en concentratieproblemen. ‘Mijn lichaam heeft mij in de steek gelaten, dus het is moeilijk om het opnieuw te vertrouwen.’ Ze is heel blij dat ze nu in het Erasmus MC met haar arbeidsbeperking aan het werk is. Yasmin: ‘Het fijne is dat als het me even te veel wordt, ik een rondje kan gaan lopen of op een rustige plek kan gaan zitten. Ze houden er hier rekening mee.’ Na een proefperiode van twee maanden kreeg ze een aanstelling voor een jaar. ‘Ik was heel blij met m’n contract.’ Volgens haar zouden werkgevers iedereen zo’n kans moeten geven. Ook is ze heel blij dat een jobcoach van de gemeente heeft geholpen bij het sollicitatieproces. ‘Zo’n sollicitatiegesprek ben ik niet goed in, dan is het fijn als er iemand voor mij opkomt. Wel kan ik me goed bewijzen als ik bezig ben.’

 

‘Ze houden hier rekening met mij’


In gesprek blijven
‘We hebben geluk met Yasmin,’ zegt Shu-ting Cheng, Adviseur Participatiewet binnen het ziekenhuis. ‘Ze is iemand die volwaardig mee kan werken, die gemotiveerd is en snel leert.’ Shu-ting vervolgt: ‘De match is cruciaal. We moeten echt kijken waar iemand tot z’n recht komt en dat proces zorgvuldig doorlopen. Het is belangrijk met Yasmin in gesprek te blijven over haar belastbaarheid en hoe ze zich voelt op deze plek.’


Gelijkwaardig, maar niet gelijk
Yasmin is een van de mensen die binnen het Erasmus MC een baan heeft door de implementatie van de Participatiewet. In 2024 moet in dit UMC ruim drie procent van de fte’s bestaan uit mensen met een arbeidsbeperking. Shu-ting: ‘Hoe mooi is het wanneer je als patiënt herkenning vindt in het personeel dat je van dienst is? Door de aard van ons werk zijn wij ons er hier heel erg van bewust dat iedereen gelijkwaardig is, maar niet gelijk. We beseffen ons dat iedereen meetelt; soms met wat extra ondersteuning. Daarom doen we aanpassingen zodat iedereen ook echt mee kán doen.’ Shu-ting benadrukt: ‘Wij wéten dat we in ons streven naar een gezonde bevolking samenwerken voor, en vooral met, mensen die extra ondersteuning nodig hebben.’


Weer rustig
Voor Yasmin is werken ‘even tijd voor mezelf’. Thuis vraagt haar zoontje van vier haar aandacht en is ze vaak bezig met schoonmaken en boodschappen doen. Yasmin heeft hierbij ook hulp van haar ouders. ‘Ze helpen me maar het liefst doe ik alles zelf. Ik kan moeilijk hulp vragen.’ Ze herinnert zich: ‘Toen ik in de uitkering zat, vond ik het moeilijk om rust te nemen. Ik voelde me schuldig tegenover de maatschappij als ik niks deed. Ik probeerde mijn thuisstudie op te pakken, terwijl ik eigenlijk mijn “nieuwe ik” moest accepteren: mij erbij neerleggen dat ik niet meer de oude was als voor mijn herseninfarct. En ik moest accepteren dat het mij überhaupt was overkómen, niet boos blijven op mezelf. Nu ik weer werk, vind ik het fijn dat ik weer meedraai; het is goed voor m’n ontwikkeling en zelfvertrouwen. Ik heb geen schuldgevoel meer. Ik ben weer rustig en heb vrede met mezelf.’


Zoekt u mensen die voor u willen werken? Of wilt u weten hoe u banen in het kader van de Wet banenafspraak kunt creëren? Neem dan contact met ons op.

 

Redacteur: Ilse Breget